استراتژی های آربیتراژی با استفاده از قراردادهای اختیار معامله باینری

آربیتراژ، یعنی خرید و فروش همزمان یک ورقه بهادار در دو بازار متفاوت، با این هدف که از تفاوت قیمت ها در دو بازار، سود کسب شود. قراردادهای اختیار معامله باینری، به دلیل ساختار عایدی (pay off) منحصر بفردشان، محبوبیت فوق العاده ای در میان معامله گران به دست آورده اند. ما در این مقاله نگاهی به فرصت های آربیتراژی در معاملات قرادادهای اختیار معامله باینری می اندازیم.

نگاهی گذرا به آربیتراژ

فرض کنید سهمی، در هر دو بورس سهام NYSE و NASDAQ وجود دارد. یک معامله گر مشاهده می کند که قیمت فعلی سهم در  NYSE برابر با ۱۰٫۱$ است و در NASDAQ برابر با ۱۰٫۲$ می باشد. او ۱۰۰۰۰ سهم با قیمت کمتر (از بورس NYSE) و به قیمت ۱۰۱۰۰۰$ می خرد و همزمان همان مقدار ۱۰۰۰۰ سهم را به قیمت بیشتر و به مبلغ ۱۰۲۰۰۰$ می فروشد. او این تفاوت قیمتی (۱۰۲۰۰۰-۱۰۱۰۰۰=۱۰۰۰$) را به عنوان سود، به دست می آورد (با این فرض که هیچ کمیسیون کارگزاری وجود ندارد).

آربیتراژ، عملا، کسب سود بدون ریسک است. در پایان هر دو معامله (اگر با موفقیت اجرا شوند)، معامله گر هیچ موقعیت معاملاتی بازی را نگه نداشته (در نتیجه ریسکی را تحمل نمی کند) و همچنان سودی به دست آورده است.

آربیتراژ قراردادهای اختیار معامله

معاملات قراردادهای اختیار معامله، شامل انواع مختلفی قرارداد با قیمت های مختلف است که فرصت های آربیتراژی خوبی را ایجاد می کنند. با اینکه برای آربیتراژ سهام، به دو بازار (بورس) متفاوت نیاز است، ترکیبات اختیار معاملات، امکان فرصت های آربیتراژی در یک بورس را فراهم می آورند.

برای مثال، ترکیب یک موقعیت خرید اختیار فروش و یک موقعیت خرید قراردادهای آتی، منجر به خلق یک اختیار خرید ترکیبی (synthetic call) می شود که می تواند در برابر یک اختیار خرید واقعی (real call) در همان بورس آربیتراژ شود. دارایی که عایدی های مشابهی دارند، می توانند در برابر هم به طور موثری آربیتراژ شوند.

به علاوه، انواع مختلف دیگری از آربیتراژ وجود دارد. یک موقعیت خرید سهام می تواند در برابر یک موقعیت فروش قرارداد آتی سهام، آربیتراژ شود. فرصت های آربیتراژی می توانند بین کالاها و ارزهای همبسته نیز یافت شوند. (در ادامه مثالهایی آورده شده است.)

قراردادهای اختیار معامله باینری

در حالی که قراردادهای اختیار معامله خرید و فروش ساده (plain vanilla)، یک عایدی خطی را ارائه می کنند، اختیارات باینری، یک گروه خاصی از قراردادهای اختیار معامله ای هستند که عایدی هایی از نوع “همه یا هیچ” و یا “قیمت ثابت” ارائه می کنند.

در اینجا نمایش گرافیکی تفاوت بین عایدی های این دو نوع اختیار معامله نشان داده شده است:

به دلیل عایدی خطی و متغیر اختیار معاملات ساده، می توان ترکیباتی از موقعیت های مختلف قراردادهای اختیار معامله، قراردادهای آتی و معاملات سهام را در برابر یکدیگر آربیتراژ کرد و یک معامله گر می تواند از تفاوت قیمتی سود ببرد. عایدی ثابت اختیار معامله های باینری، فرصت های ترکیبی را محدود می سازد.

ایده کلیدی آربیتراژ، خرید و فروش همزمان دارایی هایی از یک نوع ساختار (ترکیبی یا واقعی)، برای سود بردن از تفاوت قیمتی آنهاست. یکی از بزرگترین چالش ها با اختیار معاملات باینری اینست که به ندرت دارایی وجود دارد که دارای ساختار عایدی مشابهی باشد. تلاش برای ساخت ترکیباتی که شامل دارایی های مختلفی باشند، برای آنکه عایدی شبیه به تابع عایدی اختیار معامله باینری ایجاد شود، کار سخت و پرزحمتی است که شامل باز کردن چندین موقعیت معاملاتی است؛ چیزی که برای اجرای به موقع معاملات بسیار مشکل است و کمیسیون های کارگزاری بالایی هزینه می شود.

فرصت های آربیتراژی در معاملات قراردادهای اختیار معامله باینری

باتوجه به محدودیت هایی که در بالا اشاره شد، فرصت های آربیتراژی در معاملات اختیارات باینری محدود می باشند. یافتن دارایی های مشابه برای آربیتراژ همزمان در برابرش، کار مشکلی است. بهترین گزینه موجود، رفتن به سراغ آربیتراژ مبتنی بر زمان است یعنی شناسایی یک تناقض در بازار (وجود دو قیمت متفاوت برای یک دارایی) و باز کردن موقعیت معاملاتی طبق آن و سپس کسب سود بعد از گذشت زمان، وقتی که آن تناقض حذف شد و یا قیمت به حد سود/حدضرر رسید.

NADEX بورس مشهوری برای معاملات قراردادهای اختیار معامله باینری است. به یاد داشته باشید که دیگر بازارها برای معامله سهام، شاخص ها، قراردادهای آتی، قراردادهای اختیار معامله یا کالاها دارای ساعات معاملاتی متفاوت و محدودی هستند. معامله چندین دارایی (سهام، قراردادهای آتی، قراردادهای اختیار معامله) در زمان های مختلفی از روز، بستگی به ساعات معاملاتی مجاز برای معامله دارد. رویدادهایی که در زمان بسته بودن بازار، رخ داده است، ممکن است در زمان باز شدن بازار، منجر به حرکات سریعی در قیمت ها شوند.

برای مثال، ممکن است یک آیتم خبری که بر روی شاخص سهام FTSE 100 اثرگذار است، وجود داشته باشد و زمانی که بورس سهام لندن (LSE) بسته است، منتشر شود. تاثیر دقیق چنین اخباری بر شاخص FTSE 100 تنها زمانی قابل مشاهده است که LSE باز شود و FTSE شروع به بروز رسانی کند. تا آن موقع، گمانه زنی ها در مورد تاثیر احتمالی اخبار بر ارزش FTSE بسیار بالاست.

این شاخص، مرجعی برای قراردادهای اختیار معامله باینری در NADEX است. از آنجایی که قراردادهای اختیار معامله باینری برای ساعات طولانی در دسترس می باشند، نوسان و حرکات قیمتی بسیاری، ناشی از اخبار، ممکن است در اختیار معاملات باینری FTSE مشاهده شود.

فرض کنید LSE در حال حاضر بسته است و به روز رسانی در شاخص FTSE (در حالی که آخرین قیمت پایانی برابر با ۷۰۰۰ بوده) وجود ندارد. هم چنین فرض کنید آخرین قیمت اختیار معامله باینری “FTSE>7100” برابر با ۳۰$ بوده است. در نتیجه­ی اخبار در حال گسترش، انتظار می رود، به محضی که بازار باز شود (مثلا ۵ ساعت دیگر)، FTSE افزایش یابد و ارزش این اختیار معامله باینری از قیمت فعلی ۳۰$ شروع به افزایش و نوسان خواهد کرد تا ۵۰$، ۶۰$، ۷۰$ و …. . از آنجایی که هیچ اطمینانی درباره اینکه دقیقا ارزش FTSE، وقتی برای معامله باز شود، چقدر خواهد بود وجود ندارد، قیمت های اختیار معامله باینری به بالا و پایین نوسان می کنند. در طول این زمان، معامله گران با تجربه، می توانند پولهایشان را در اختیار معاملات باینری FTSE برای آربیتراژ مبتنی بر زمان شرط بندی کنند.

زمانی که بازار باز شود، تغییر واقعی در ارزش های شاخص FTSE و قیمت های قراردادهای FTSE قابل مشاهده خواهد بود. این باعث می شود که قیمتهای اختیارات باینری FTSE 100 به سمت انعکاس دقیق ارزش های FTSE 100 بروند. در آن زمان، معامله گران باتجربه، می توانستند شرایط اشباع فروش و اشباع خرید در بازار اختیارات معامله باینری را تشخیص دهند و سودهایی کسب کنند. (شاید چندین بار!)

دیگر فرصت های آربیتراژی اختیارات باینری، ناشی از دارایی های همبسته می باشد، مانند تاثیر تغییرات قیمت کالا که منجر به تغییرات قیمت ارز می شود. عموما، طلا و نفت یک همبستگی معکوسی با دلار آمریکا دارند (یعنی اگر قیمت طلا یا نفت افزایش یابد، آنگاه ارز USD تضعیف می شود و بالعکس). معامله گران باتجربه می توانند به دنبال فرصت های آربیتراژی مرتبط با اختیارات معامله باینری ارزی در چنین سناریوهایی بروند.

برای مثال، یک معامله گر مشاهده می کند که قیمت طلا در حال افزایش است. او می تواند دلار آمریکا را با فروش زوج ارز USD/JPY و یا با خرید زوج ارز EUR/USD، به صورت استقراضی بفروشد. به طور مشابه، افزایش در قیمت نفت می تواند منجر به افزایش انتظاری در قیمت EUR/USD شود. یک معامله گر اختیارات معامله باینری می تواند موقعیت های معاملاتی مناسبی برای منتفع شدن از این تغییرات در قیمت های دارایی، باز کند.

آربیتراژ در دیگر نوع از اختیار معامله باینری مانند “non-farm payroll binary option” مشکل است، زیرا چنین دارایی پایه ای به هیچ چیزی همبسته نیست. یک نفر هنوز می تواند آربیتراژ مبتنی بر زمان را امتحان کند، اما این کار صرفا مبتنی بر گمانه زنی است (مثلا، یک موقعیت معاملاتی، به محضی که نزدیک سررسید شد، باز کند و تلاش کند از نوسان منتفع شود.)

آیا قراردادهای اختیار معامله باینری برای آربیتراژ بهترند؟

نوسانات زیاد، دوست آربیتراژگران هستند! اختیارات معامله باینری، سود (۱۰۰$) و زیانی (۰$) از نوع “همه یا هیچ” یا “قیمت ثابت” ارائه می کنند. مانند اختیار معاملات ساده، بازده ها و ریسک ها، متغیر (یا خطی) نیستند. خریدن یک اختیار معامله باینری در قیمت ۴۰$ منجر به یک سود ۶۰$ (۱۰۰$-۴۰$) و یا یک زیان ۴۰$ می شود. هر تاثیری از اخبار، سودها یا دیگر رویدادهای بازار، منجر به نوسان قیمت می شود ( از ۴۰$ تا ۵۰$، ۸۰$، ۱۰$، ۱۵$ و ….).

آربیتراژگران معمولا تا سررسید اختیار معامله باینری، صبر نمی کنند. آنها قبل از آن، بخشی از سودها را به دست می آورند و یا زیان های خود را متوقف می سازند.

از آنجایی که اختیارات معامله باینری عایدی های یکنواخت قیمت ثابتی دارند، هر تغییری در ارزش دارایی پایه می تواند تاثیر بزرگی بر بازده ها داشته باشد.

برای مثال، اگر FTSE در ۷۰۰۰ بسته شود و اختیارمعامله باینری “FTSE>7100” در حال معامله در ۳۰$ بوده و سپس اخبار مثبتی درباره FTSE منتشر شود، آنگاه FTSE به ۷۰۹۵ می رسد و در حوالی همان سطح در بازه ۱۰ واحدی (۷۰۹۵-۷۱۰۵) شناور است. قیمت اختیار معامله باینری، تغییرات زیادی را نشان می دهد، چنانکه فقط یک اختلاف یک واحدی در FTSE می تواند پول معامله “برد-باخت” را یا نصیب معامله گر کند و یا از او بگیرد. اگر FTSE در ۷۰۹۹ بسته شود، خریدار به اندازه هزینه خرید اختیار معامله، (۳۰$) ضرر می کند. اگر FTSE در ۷۱۰۰ بسته شود، او یک سود (۱۰۰$-۳۰$=۷۰$) به دست می آورد. این بازه -$۳۰ تا +$۷۰ تغییر بزرگی است که مبتی بر محدودیت یک واحدی در دارایی پایه (۷۰۹۹-۷۱۰۰) می باشد که منجر به نوسان بسیار بالایی برای ارزش های اختیار باینری می شود و نوسانات قیمتی بزرگی را برای معامله گران فعال اختیار معامله برای کسب سود خلق می کند.

حرف آخر

آربیتراژ استاندارد (خرید و فروش همزمان ورقه بهادار یکسان در دو بازار مختلف) برای معامله گران قراردادهای اختیار باینری در دسترس نیست و دلیل آن، کمبود دارایی های مشابهی است که در چندین بازار معامله شوند. فرصت های آربیتراژی در اختیار باینری، باید از فرصت هایی انتخاب شوند که در بازارهای مرتبط یا دارایی های همبسته و در طول ساعات خارج از بازار، موجود می باشند. ساختار عایدی منحصر بفرد “همه یا هیچ” قراردادهای اختیار باینری، فرصت های آربیتراژی مبتنی بر زمان را امکان پذیر می کنند. نوسانات زیاد، پتانسیل های سود بالایی را ممکن می سازند اما پتانسیل های بزرگی برای زیان نیز به همراه دارند. به دلیل ریسک بالای قراردادهای اختیار باینری و طبیعت بازده بالای آنها، معاملات این نوع قراردادها، تنها برای معامله گران با تجربه قابل توصیه است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *