استراتژی های انتخاب سهام: ۶ – سرمایه گذاری رشدی

سرمایه گذاری رشدی

یک روش برای تعریف سرمایه گذاری رشدی ، مقایسه آن با سرمایه گذاری ارزشی است. درحالی که سرمایه گذاران ارزشی به دنبال سهم هایی هستند که امروز با قیمتی کمتر از ارزش ذاتی معامله می شوند، سرمایه گذاران رشدی بر روی پتانسیل آینده یک شرکت تمرکز دارند، و تاکید کمتری بر قیمت فعلی سهم دارند. برخلاف سرمایه گذاران ارزشی، سرمایه گذاران رشدی، سهام شرکت هایی را می خرند که در قیمتی بالاتر از ارزش ذاتی شان معامله می شوند، با این فرض که ارزش ذاتی رشد خواهد کرد و نهایتا فراتر از قیمت های امروزی می رود. در نهایت، سرمایه گذاران رشدی تلاش می کنند تا ثروت خود را از طریق افزایش بلند مدت یا کوتاه مدت ارزش سرمایه، گسترش دهند.

سودآوری از درآمدهای سرمایه ای نه سودهای تقسیمی

معمولا سرمایه گذاران رشدی در شرکت هایی سرمایه گذاری می کنند که انتظار می رود درآمدهایشان با نرخی بالاتر از میانگین نسبت به صنعت و یا کل بازار رشد داشته باشند. در نتیجه، سرمایه گذاران رشدی تمایل دارند بر روی شرکت های جوان با پتانسیل رشدی فوق العاده تمرکز کنند. ایده اینست که رشد در سودها و یا درآمدها، در آینده تبدیل به قیمت های بالاتر سهام می شود.

سرمایه گذاران رشدی معمولا به دنبال سرمایه گذاری در صنایعی با سرعت توسعه بالا هستند که در آن ها، تکنولوژی ها و خدمات جدید توسعه می یابند و از طریق درآمدهای سرمایه ای و نه سودهای تقسیمی به دنبال کسب سود هستند. اکثر شرکت های رشدی، سودهایشان را به جای اینکه به صورت سود تقسیمی پرداخت کنند، سرمایه گذاری مجدد می کنند.

به دنبال چه چیزی بگردیم؟

هیچ فرمول مطلقی برای ارزیابی چنین پتانسیلی وجود ندارد و به درجه ای از تفسیر و قضاوت شخصی نیاز است. هر متدی برای انتخاب سهام رشدی (یا هر نوع دیگری از سهام) نیاز به کمی تفسیر و قضاوت فردی دارد. سرمایه گذاران رشدی از متدهای خاصی، یا مجموعه ای از دستورالعمل ها و یا معیارها، به عنوان چارچوبی برای تحلیل هایشان استفاده می کنند، اما این متدها باید با در نظر گرفتن وضعیت خاص یک شرکت به کار گرفته شوند. به طور خاص، سرمایه گذار باید شرکت را در رابطه با عملکرد گذشته و عمکرد صنعتش در نظر بگیرد. نحوه به کار گیری هر دستورالعمل و یا هر معیاری ممکن است از شرکتی تا شرکتی دیگر و از صنعتی تا صنعت دیگر تغییر کند.

شما می توانید سهم های رشدی را در هر بورسی و در هر بخشی از بازار بیابید که در حال معامله هستند، اما معمولا آن ها را در صنایع با رشد بالا خواهید یافت. چند دستورالعمل عمومی را که بتوانید به عنوان بخشی از استراتژی سرمایه گذاری رشدی در نظر بگیرید، در ادامه ارائه می کنیم:

  • رشد قوی سودهای تاریخی.

شرکت ها باید یک سابقه قوی از رشد سودها در طول ۵ تا ۱۰ سال گذشته نشان بدهند. حداقل رشد EPS وابسته به اندازه شرکت است: مثلا ممکن است شما به دنبال رشدی باشید که برای شرکت هایی که بزرگتر از ۴ میلیارد دلار هستند، حداقل برابر با ۵ درصد، برای شرکت هایی که در بازه ۴۰۰ میلیون تا ۴ میلیارد دلار هستند برابر با ۷%، و برای شرکت های کوچکتر که زیر ۴۰۰ میلیون دلارند برابر با ۱۲% باشد. ایده اصلی اینست که اگر شرکت رشد خوبی را اخیرا به نمایش گذاشته، احتمالا با همین روند ادامه می دهد.

  • رشد قوی سودهای پیشرو.

اعلامیه سود، یک گزارش عمومی رسمی از سوددهی یک شرکت برای یک دوره خاص، معمولا سه ماهه یا یک ساله، می باشد. این اعلامیه ها، درتاریخ های خاصی در طول فصل پرداخت سودها ارائه می شوند و قبل از انتشار تخمین های سود از طرف تحلیل گران سهام می باشند. این همان تخمین هایی است که سرمایه گذاران رشدی توجه ویژه ای به آن دارند. زیرا تلاش می کنند تشخیص دهند که کدام شرکت ها احتمالا نرخ رشدی بالاتر از میانگین صنعت دارند.

  • حاشیه سود بالا:

حاشیه سود قبل از مالیات یک شرکت، به وسیله کسر همه هزینه ها از فروش (به جز مالیات) و تقسیم آن بر فروش محاسبه می شود. معیار مهمی است که باید در نظر گرفته شود زیرا یک شرکت می تواند رشد فوق العاده ای در فروش داشته باشد اما درآمدهای ضعیفی از سودهایش کسب کند، که می تواند نشان دهد، مدیریت نمی تواند هزینه های و درآمدها را کنترل کند. به طور کلی، اگر یک شرکت، فراتر از میانگین حاشیه سود قبل از مالیات ۵ سال گذشته و همچنین مقادیر صنعت رود، می تواند کاندید رشد خوبی باشد.

  • بازده حقوق صاحبان سهام بالا:

بازده حقوق صاحبان سهام (ROE) یک شرکت، سود آوری آن شرکت را با افشای اینکه یک شرکت چقدر با استفاده از پول سرمایه گذاری شده سهامداران، سود تولید می کند، اندازه می گیرد و با تقسیم سود خالص به ارزش سهام سهامداران محاسبه می شود. یک محاسبه سرانگشتی خوب اینست که ROE فعلی یک شرکت را با میانگین ۵ ساله ROE شرکت و صنعت مقایسه کنید. ROE پایدار و یا افزایشی نشان می دهد که مدیریت کار درستی برای تولید بازدهی از سرمایه گذاری سهامداران انجام می دهد و کسب و کار را به طور کارآمدی می چرخاند.

  • عملکرد قوی سهام:

به طور کلی، اگر ارزش یک سهم نتواند عملا در عرض ۵ سال دو برابر شود، احتمالا یک سهم رشدی نیست. به یاد داشته باشید، قیمت سهام در عرض ۷ سال با نرخ رشدی تنها ۱۰% دو برابر می شود. برای دو برابر شدن در ۵ سال، نرخ رشد باید ۱۵% باشد، چیزی که مشخصا برای شرکت های جوان در صنایع با توسعه سریع، شدنی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *