استراتژی های انتخاب سهام: ۸ – سرمایه گذاری درآمدی

مفهوم تقسیم سود

همانطور که از نامش پیداست، سرمایه گذاری درآمدی تلاش می کند تا یک درآمد باثباتی را از سرمایه گذاری هایشان تولید کنند. در حالیکه اوراق بهادار با درآمد ثابت مانند اوراق قرضه و گواهی سپرده، در گذشته در میان سرمایه گذاران درآمدی مشهور بوده است، بازده های پایینی که در سال های اخیر شاهدش بودیم، تولید درآمدهای معنادار را مشکل کرده اند. خوشبختانه، سهام هایی وجود دارند که سود تقسیمی پرداخت می کنند، که می توانند یک جریان درآمدی باثباتی را تولید کنند.

چه کسانی سود تقسیمی پرداخت می کنند؟

همه شرکت ها سود تقسیمی پرداخت نمی کنند. اگر یک شرکت سودی را کسب کرده باشد، چند گزینه در مورد استفاده از آن پول را پیش رو دارد. شرکت هایی که سودی به دست می آورند می توانند:

  • این سودها را برای توسعه، کاهش بدهی و یا بازخرید سهم ها، سرمایه گذاری مجدد کنند.
  • بخشی از سودهایشان را از طریق سودتقسیمی به سهامداران پرداخت کنند.
  • هم سرمایه گذاری مجدد داشته باشند و هم به سهامداران، سود پرداخت کنند.

شرکت های جوان تر در صنایع با سرعت توسعه بالا، تمایلی برای پرداخت سود تقسیمی ندارند. زیرا می خواهند تا جایی که ممکن است برای رشد آتی، سرمایه گذاری مجدد کنند. برای مثال، ممکن است از این پول برای شروع یک پروژه جدید، خرید دارایی های جدید، بازخرید بعضی از سهم هایشان و یا اکتساب شرکتی دیگری استفاده کنند.

حتی شرکتهای بالغ و باثبات ممکن است از پرداخت سود تقسیمی اجتناب کنند، اگر احساس کنند می توانند از طریق سرمایه گذاری مجدد سودها، کار بهتری برای افزایش ارزش و قیمت سهم انجام دهند. برای مثال، شرکت Berkshire Hathaway (BRK-A, BRK-B) سود تقسیمی پرداخت نمی کند، زیرا وارن بافت، رئیس و CEO شرکت، معتقد است که سرمایه گذاری مجدد، ارزش بلند مدت بیشتری را برای سهامداران فراهم می کند (شرکت یکبار در سال ۱۹۹۶۷ سود تقسیمی پرداخت کرده).

معمولا، شرکت های قدیمی تر و باسابقه تری سود تقسیمی پرداخت می کنند که شرکت به یک اندازه مشخصی رسیده و نمی توانند سطوح بالاتری از رشد را بپذیرند. این شرکتها تمایل دارند که در صنایع با رشد سریع حضور نداشته باشند و به جای سرمایه گذاری مجدد سودهای باقیمانده، برای رشد، سودهای باقیمانده را به عنوان سودهای تقسیمی پرداخت کنند تا بازدهی را برای سهامداران فراهم آورند.

بازده سود تقسیمی

سرمایه گذاران درآمدی به جای اینکه بر شرکت هایی با بالاترین سود تقسیمی از نظر پولی تمرکز کنند، سرمایه گذاری های بالقوه را بوسیله بازده سود تقسیمی آنها می سنجند. بازده سود تقسیمی یک سهم برابرست با سود تقسیمی مورد انتظار سالانه تقسیم بر قیمت فعلی سهم:

قیمت هر سهم / سود تقسیمی سالانه هر سهم = بازده سود تقسیمی

بیایید فرض کنیم سهام ABC در قیمت ۵۰$ در حال معامله است و شرکت، یک سود تقسیمی ۵ دلاری به ازای هر سهم را ارائه می دهد. بازده سود تقسیمی برابر با ۱۰% خواهد بود (۵÷۵۰=۱۰%). اگر سهم در قیمت بالاتری معامله می شد، مثلا ۱۰۰$، بازده سود تقسیمی به ۵% کاهش می یافت (۵÷۱۰۰=۵%). از طرف دیگر، اگر سهم در قیمت پایین تری معامله می شد، مانند ۲۵$، بازده سهم افزایش می یافت (۵÷۲۵=۲۰%).

این اعداد به این دلیل استفاده شده اند که نشان دهند چگونه قیمت سهم بر بازده سود تقسیمی اثر می گذارد، با این حال به خاطر داشته باشید که بازده سود تقسیمی برابر با ۲۰% بسیار غیر طبیعی است ( و احتمالا یک سرمایه گذاری بسیار پر ریسک است). در واقعیت، میانگین بازده های سود تقسیمی در بازه ای بین ۲% تا ۵% است، که بستگی به بخش بازار دارد. سرمایه گذاران درآمدی به دنبال بازده هایی هستند که به سمت بالای این بازه می روند و یا حتی بیشتر از آن، اما در صورتی که سود تقسیمی بالا، پایدار باشد و بتواند یک جریان درآمدی باثبات و قابل پیش بینی را در بلند مدت تولید کند. شرکت هایی که سودهای تقسیمی با ثباتی را در طول ۵، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ سال، یا بیشتر، پرداخت کرده اند، احتمالا همین روند را ادامه می دهند.

یک مثال

شرکت های خوب بسیاری وجود دارند که سودهای تقسیمی زیادی پرداخت می کنند و همچنین با نرخ قابل قبولی رشد می کنند. یک مثال فوق العاده، شرکت Johnson & Johnson از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۴ است. در آن سالها، Johnson & Johnson هر ساله سود های تقسیمی اش را افزایش می داد. در واقع، اگر شما سهام را در سال ۱۹۶۳ خریده بودید، بازده سود تقسیمی سهم های اولیه شما تقریبا هر ساله ۱۲% رشد کرده بودند. ۳۰ سال بعد، سودهای شما که تنها ناشی از سود تقسیمی بودند، یک بازده سالانه ۴۸ درصدی روی سهم های اولیه شما ارائه می کرد.

در اینجا نمودار قیمت سهام  Johnson & Johnson (تعدیل شده برای تجزیه سهام و پرداخت های سود تقسیمی) ارائه شده که قدرت ترکیب بازده سود تقسیمی و افزایش ارزش شرکت را نشان می دهد:

نمودار قیمت سهام

این نمودار دغدغه های آنهایی را که به راحتی سرمایه گذاری درآمدی را به عنوان یک سبک سرمایه گذاری بسیار محتاطانه و تدافعی نادیده می گیرند، مطرح می کند. زمانی که سرمایه گذاری اولیه، با در نظر گرفتن سودهای تقسیمی، در عرض ۲۰ سال، بیش از ۲۲۵ برابر افزایش می یابد، می تواند جذابیت داشته باشد.

یافتن سهم های خوب سرمایه گذاری درآمدی، یعنی آنهایی که سود تقسیمی خوبی را پرداخت کنند و انتظار برود همین رویه را ادامه دهند، بررسی های قابل ملاحظه ای را نیاز دارد. می توانید با استفاده از یک فیلتر سهام (stock screener) شروع کنید تا شرکت هایی که بالاترین بازده های سود تقسیمی را پرداخت می کنند بیابید و سپس با استفاده از تحلیل بنیادی و تفسیر شخصی خودتان از اعداد، آنها را تحلیل کنید.

سودهای تقسیمی همه چیز نیست!

نباید صرفا بر اساس سود تقسیمی سرمایه گذاری کنید. به یاد داشته باشید که سود تقسیمی بالا، به طور خودکار نشان دهنده یک شرکت خوب نیست. زیرا آنها از سود خالص شرکت پرداخته می شوند و سود تقسیمی بالاتر منجر به سود باقیمانده کمتری خواهد شد. مشکل، زمانی بروز می کند که سودی که بهتر بود درون شرکت سرمایه گذاری مجدد شود، تبدیل به سودهای تقسیمی بالایی شده است.

استراتژی سرمایه گذاری درآمدی، چیزی بیشتر از استفاده از یک فیلتر سهام برای شناسایی شرکت هایی با بالاترین بازده سود تقسیمی است. زیرا این بازده ها تنها زمانی ارزش دارند که پایدار باشند. سرمایه گذاران درآمدی باید مطمئن شوند که به دقت شرکت هایشان را تحلیل می کنند و تنها آنهایی را می خرند که فاکتورهای بنیادی خوبی دارند. مانند همه دیگر استراتژی های مطرح شده در این سری مقالات، استراتژی سرمایه گذاری درآمدی هیچ فرمول ثابتی برای یافتن یک شرکت خوب ندارد. برای شناسایی ثبات سودهای تقسیمی به وسیله تحلیل بنیادی، هر کدام از سرمایه گذاران باید از مهارت های تفسیری و قضاوت شخصی خودش استفاده کند. به همین دلیل ما به فاکتورهایی که یک “شرکت خوب” را تعریف می کنند وارد نمی شویم.

انتخاب سهام نه اوراق با درآمد ثابت

چیزی که باید به یاد داشته باشید اینست که سود تقسیمی مساوی با ریسک کمتر نیست. ریسک مربوط به هر اوراق بهادار سهامی، متعلق به آنهایی که بازده های سود تقسیمی بالایی هم دارند می باشد، اگرچه با انتخاب شرکت های استوار، می توان ریسک را کمینه کرد.

مالیات، مالیات، مالیات  

آخرین نکته مهم: در بسیاری از کشورها و ایالات/استانها، پرداخت های سود تقسیمی با همان نرخ دستمزد شما مالیات بسته می شوند. به این دلیل، این پرداخت ها، مالیات بالاتری نسبت به درآمد های سرمایه ای دارند که عاملی است که باعث کاهش بازده کلی شما می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *