تکینگی مالی (Financial Singularity)

تکینگی مالی

تکینگی مالی یک نقطه ی فرضی در زمان است که در آن، تمام تصمیمات سرمایه گذاری به جای دخالت عوامل انسانی، توسط نیروی ماشین اتخاذ خواهد شد.

بسیاری از مؤسسات مالی و استارت آپ ها در حال حاضر برای راهنمایی عاملهای انسانی که به مشتریان، مشاوره ارائه می دهند، از الگوریتم ها استفاده می کنند. افزایش توجه جهانی به کاربرد هوش مصنوعی (AI) در حوزه های مالی و گسترش استفاده از روبات های مشاور در این حوزه می تواند به توسعه رایانه های دارای قابلیت تطبیق آنی و مواجهه با شرایط متغیر بازار منجر شود. هنگامی که عنصر خطای انسانی به کلی از بازار حذف شود، بازارهای کارا که در حال حاضر تنها در مورد آنها نظریه پردازی می شود، می توانند تحقق پیدا کنند.

مفهوم تکینگی مالی از نظریه ی تکینگی تکنولوژیک گرفته شده است که به آن “تکینگی” نیز گفته می شود. تکینگی تکنولوژیک نظریه ای است که طبق آن، در آینده، فناوری هوش مصنوعی که توسط انسان ایجاد شده به حد اعلای پیشرفت خواهد رسید و از هوش و ظرفیت ذهنی انسان فراتر خواهد رفت و احتمالاً جهان را به نحوی که برای ذهن انسانی غیرقابل تصور است، تغییر خواهد داد.گ

گرچه نظریه ی تکینگی از دهه ی ۱۹۵۰ میلادی مطرح شده و از آن زمان تا کنون توسط نویسندگان علمی-تخیلی به شهرت رسیده، اما در سال های اخیر به دلیل پیشرفت های فناوری، در مورد این نظریه بیشتر صحبت شده است.

در سال ۲۰۰۶، مؤسسه ی غیرانتفاعی Machine Intelligence Resource Institute کنگره ی سالانه ی تکینگی را در دانشگاه استنفورد برگزار کرد که در آن دانشمندان، ریاضیدانان، محققین و فعالان تجاری گرد هم آمدند تا در مورد اقدامات امنیتی لازم برای جلوگیری از به وقوع پیوستن تکینگی به بحث و تبادل نظر بپردازند.

در مورد بازارهای مالی، نظریه ی تکینگی به این صورت مطرح است که هوش مصنوعی می تواند الگوریتم های پیشرفته ای ایجاد کند که جایگزین تصمیم گیری های انسانی شوند. در این شرایط تمام قیمت های دارایی، واقعی خواهند بود و ارزش مورد انتظار سودها و جریانات نقدی آتی هم کاملاً نشان دهنده فاکتورهای بنیادی بازار خواهند بود.

طبق این سناریو، برای اولین بار در تاریخ بشر، بازارهایی واقعاً کارا به وجود خواهند آمد و امکان هیچگونه بهره برداری از قیمت گذاری نادرست در بازار وجود نخواهد داشت، چرا که قیمت دارایی ها منعکس کننده تمام اطلاعات موجود خواهند بود.

بدبینی های مربوط به تکینگی مالی

البته بسیاری معتقدند که تکینگی مالی امری گریزناپذیر نیست. به عنوان مثال، اقتصاددانی به نام رابرت شیلر (Robert Shiller) اعتقاد دارد که وقوع تکینگی مالی غیرمحتمل و حتی غیرممکن است. در عین حال که هوش مصنوعی می تواند واکنش انسان به رفتار بازار را شبیه سازی کند، اما هنوز در مورد اینکه آیا رایانه می تواند که تصمیمات مالی فعال و کنشگرایانه ای اتخاذ کند یا خیر، نتیجه ای قطعی به دست نیامده است.

در شرایط کنونی، بسیاری از سرمایه گذاران برای کسب فرصتهای سودآور بر مبنای ظن و باورهای خرافی عمل می کنند و هوش مصنوعی باید احساسات انسانی و غیرقابل پیش بینی بودن تصمیمات انسان را نیز در نظر بگیرد. شیلر می گوید: “برای ایجاد بازارهای کاملاً کارا به smart money نیاز است. اما اگر ایجاد بازار کامل و بی عیب و نقص محقق شود، دیگر نیازی به استفاده از smart money نخواهد بود”.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *