صندوقهای سرمایه گذاری مشترک آربیتراژی

صندوقهای آربیتراژی، نوعی از صندوقهای سرمایه گذاری مشترک هستند که با خرید و فروش اوراق بهادار در بورس های مختلف کسب سود می کنند.

برای مثال، به جای خریدن سهام و سپس فروش آن بعد از مدتی که قیمتش افزایش یافت، یک صندوق آربیتراژی، سهمی را در یک بازار نقد می خرد و همزمان، آن سهم را در بازار آتی­ها می فروشد. معمولا، تفاوت اندکی بین قیمت سهم و قرارداد آتی وجود دارد. در نتیجه، صندوق های آربیتراژی برای کسب سود قابل قبول، باید صدها معامله در سال را انجام دهند.

صندوقهای آربیتراژی: اصول اولیه

فعالیت صندوق های آربیتراژی بر اساس سود بردن از تفاوت قیمتی بین بازارهای نقد و آتی است. قیمت یک سهم در بازار نقد، که به آن “قیمت آنی (spot price)” هم می گویند، همان چیزیست که اکثر مردم در زمان مراجعه به بازار سهام آن را مدنظر قرار می دهند. برای مثال، اگر قیمت نقد یک ورقه سهم ABC برابر با ۲۰$ باشد، آنگاه شما یک عدد سهم آن را به ۲۰ $ می توانید خریداری کنید و به محضی که معامله انجام شود، شما صاحب بخشی از مالکیت شرکت ABC می شوید.

بازار آتی ها کمی متفاوت است، زیرا از نوع بازار مشتقات می باشد. به جای آنکه قراردادهای آتی، بر مبنای قیمت فعلی سهام پایه خود ارزشگذاری شوند، در اصل منعکس کننده قیمت پیش بینی شده سهام در زمانی در آینده می باشند. در بازار آتی ها (برخلاف بازار نقد)، سهم ها بلافاصله واگذار نمی شوند، بلکه در تاریخ سررسید قرارداد و در قیمت توافق شده، منتقل می شوند.

ممکن است امروز، ABC به قیمت ۲۰$ برای هر سهم فروخته شود. اما اگر اکثر سرمایه گذاران احساس کنند که ABC آماده یک جهش بزرگ است، قراردادآتی با سررسید یک ماه آینده، شاید ارزشی بسیار بیشتر داشته باشد. تفاوت بین قیمت نقد و قیمت قرارداد آتی سهام ABC را سود آربیتراژی می نامند!

در نتیجه، صندوق های آربیتراژی با خرید سهام در بازار نقد و فروش همزمان یک قرارداد با همان مقدار سهم، در بازار آتی ها (اگر روند بازار صعودی باشد)، از این تفاوت قیمتی بهره می برند. اما اگر روند بازار نزولی باشد، یعنی اکثر سرمایه گذاران معتقد باشند که قیمت سهم کاهش خواهد یافت، آنگاه صندوق آربیتراژی، قراردادهای آتی که قیمت پایین تری دارند را خریداری می کند و همان تعداد سهم را در قیمت فعلی (که بالاتر است) در بازار نقد می فروشد.

همچنین صندوق های آربیتراژی ممکن است از معامله سهام در بورس های مختلف کسب سود کنند. مانند اینکه در بورس سهام نیویورک، سهمی را به قیمت ۵۷$ بخرند و سپس آن را در بورس سهام لندن به قیمت ۱۵/۵۷$ بفروشند.

مثال

فرض کنید که قیمت نقدی سهام ABC در بازار نقد ۲۰$ است که به معنی ارزش فعلی هر سهم می باشد. اما به دلیل آنکه برای ABC، روند بازار صعودی است، قیمت قرارداد آتی با سررسید یک ماهه آن تا ۲۲$ می رسد. این بدین معنی است که یک توافق عمومی در بازار وجود دارد که ABC در عرض یک ماه آینده حداقل ۲$ افزایش قیمت خواهد داشت.

در بازار آتی ها، اوراق بهادار به صورت تکی فروخته نمی شوند. ممکن نیست بتوان یک قرارداد آتی برای یک عدد سهم خرید. اندازه استاندارد قراردادهای آتی، ۱۰۰ سهم می باشد، در نتیجه برای اجرای یک معامله آربیتراژی همتراز، صندوق آربیتراژی باید ۱۰۰ سهم ABC را در بازار نقد به قیمت کلی ۲۰۰۰$ بخرد. در همان موقع، صندوق، یک قرارداد آتی را می فروشد که معادل با حق خرید ۱۰۰ سهم در سررسید و به قیمت بالاتر یعنی ۲۲۰۰$ می باشد. با انجام دو معامله به موقع، صندوق آربیتراژی ۲۰۰$ سود کسب می کند.

مزایای صندوق های آربیتراژی

یکی از مزایای عمده صندوق های آربیتراژی، ریسک بسیار پایین آنهاست. چون هر ورقه بهادار به طور همزمان خرید و فروش می شود، عملا هیچ ریسکی که مربوط به سرمایه گذاری بلند مدت باشد را ندارد.

به علاوه، صندوق های آربیتراژی، بخشی از سرمایه هایشان را در اوراق قرضه سرمایه گذاری می کنند که معمولا وضعیت باثباتی دارند. اگر کمبودی در معاملات آربیتراژی سودآور وجود داشته باشد، صندوق، سرمایه گذاری بیشتری را روی اوراق قرضه انجام می دهد. این ویژگی باعث می شود که این نوع صندوق ها برای سرمایه گذاران با تحمل ریسک پایین، جذاب باشد.

یکی دیگر از مزایای صندوق های آربیتراژی اینست که زمانی که بازار پرتلاطم است، جزء معدود اوراق بهادارهای کم ریسکی هستند که به خوبی می توانند رشد کنند. به این دلیل که نوسان بازار منجر به عدم اطمینان بین سرمایه گذاران می شود. در نتیجه تفاوت قیمت بین بازارهای نقد و آتی بیش از حد واقع خواهد بود. یک بازار به شدت پایدار به معنی آنست که قیمت های سهام، تغییرات زیادی را بروز نخواهند داد. بدون وجود روند صعودی یا نزولی قابل مشاهده، چه از نوع ادامه دهنده و چه از نوع بازگشتی، دلیلی ندارد که سرمایه گذاران  معتقد باشند که قیمتهای سهام در یک ماه آینده نسبت به قیمتهای فعلی تفاوت چندانی خواهند داشت!

نوسان و ریسک در کنار هم هستند. ممکن نیست شما سودهای کلان یا زیان های کلان را بدون داشتن یکی از این دو داشته باشید. صندوق های آربیتراژی، انتخاب مناسبی برای سرمایه گذاران محتاط هستند که می خواهند در بازارهای پرنوسان، بدون تحمل ریسک زیاد، منافعی کسب کنند.

اگرچه از نظر فنی، صندوق های آربیتراژی به عنوان صندوق های ترکیبی شناخته می شوند (زیرا هم در سهام و هم در اوراق قرضه سرمایه گذاری می کنند) اما از نظر تئوری، اساسا باید در سهام، سرمایه گذاری می کنند. در نتیجه، از آن ها به عنوان صندوق های سهامی مالیات دریافت می شود زیرا به طور میانگین حداقل ۶۵% پورتفوی آنها شامل موقعیت های معاملاتی خرید سهام  است. اگر شما سهامتان را بیش از یک سال در یک صندوق آربیتراژی نگه دارید، آنگاه بر هر درآمدی که حاصل می شود، با نرخ  “مالیات بر درآمد سرمایه ای” مالیات بسته می شود، که بسیار کمتر از نرخ مالیات بر درآمد عادی است.

معایب صندوق های آربیتراژی

یکی از اصلی ترین معایب صندوق های آربیتراژی، قابلیت اعتماد پایین آنهاست. همانطور که در بالا اشاره شد، صندوق های آربیتراژی در بازارهای باثبات، سودآوری چندانی ندارند. اگر به اندازه کافی، معاملات آربیتراژی سودآور وجود نداشته باشد، ممکن است صندوق در اصل به یک صندوق اوراق قرضه تبدیل شود، اگرچه به طور موقت، که می تواند باعث کاهش شدید سودآوری صندوق شود. در نتیجه صندوق های سهامی با مدیریت فعال پورتفوی، در بلند مدت عملکردی بهتر از صندوق های آربیتراژی پیدا خواهند کرد.

به علاوه، تعداد بالای معاملاتی که برای موفقیت مدیریت صندوق آربیتراژی نیاز است به این معناست که نسبت هزینه ها برای این نوع صندوق ها، می تواند بسیار بالا باشد. صندوق های آربیتراژی می توانند یک سرمایه گذاری پرسود باشند، علی الخصوص در دوره هایی که نوسان زیادی در بازار وجود دارد. با این حال، قابلیت اعتماد پایین و هزینه های قابل توجه این صندوق ها نشان می دهد که نباید تنها سرمایه گذاری موجود در پورتفوی شما باشند.

با اینکه صندوق های آربیتراژی ریسک نسبتا کمی دارند، ممکن است درآمد آنها غیرقابل پیش بینی باشد. بسته به اهداف سرمایه گذاری خاص شما و سطح تحمل ریسکتان، بازار پول و یا اوراق قرضه و یا صندوق های سهامی بلندمدت ممکن است گزینه های با ثبات تری باشند. زیرا می توانند رشد ثابت یا درآمد سالانه پایداری را تامین کنند، بدون آنکه درگیر فراز و نشیب های صندوق های آربیتراژی و یا صندوق های سهامی با مدیریت پرریسک شوید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *